bisayabloggers

111440342884965311

In Uncategorized on April 27, 2005 at 2:03 am
The Bisdak’s Manila Ixperience.

Katulo na ata ko naka-adto sa manila pero always lang ang domestic airport ug ang NAIA akong makita. Unsa-un man kung muadto ko didto igo rapud ko mutugpa human mulupad napud sa laing planeta. Inshort stop-over.

May nalang walay domestic flight pag biyernes santo ug akong international flight sa biyernes pud. Inshort napud, naa na ko sa manila thursday night pa. Kaluoy sa dios makakita nadyud ko aning siyudad sa mga tagalog ug maka laag mi gamay sa akong tagalog na uyab ehem akong one and only uyab diay kay wala man koy bisaya or ilonngo baron na uyab.

Gabii nami na-abot salamat sa halos duha ka oras na delay sa Cebu Pacific. May gani wala nag aso aso ang dalunggan sa akong uyab or nagreklamo na mamuti na iyang mata sa kahulat. Ay, maghulat siya noh! Unsa iyang gusto mutulon kog bato ug musyagit ug Darna! Para makalupad ug maabot ko dayon? Pag guwas dyud nako sa arrival gate naa na si uyab (ana ba abtik!). Kiss dayon, say hi sa akong mga igsuon ug dala dayun sa among mga bag. Hangtud karon amaze kaayo ko na kaya kaayo niya bitbitun ang 6 ka bag. Porter guro to siya sa past life.

Abi nako traffic pag guwas dyud namo sa domestic road. Dili man diay. Siguro pud gabii na so wala kaayo sakyanan. Nagtagalog mode napud diay ko kay ang nahibalhan lang ata na bisaya sa akong uyab kay SAMOK (kung maglagot ko sa iya: SAMOKA NIMO UY!!!) ug KAPUY (uyab: kamusta ang araw mo? ako: KAPUY…) May nalang naanad napud ko ug tagalog kay ang silingan namo sauna kay tagalog ug empre kung dili ko magtagalog dili mi magkasinabtanay sa akong uyab. Komunikesyon is da kiy to a gud relesyonship biya daw! (diri nadato ang pldt ug smart sa amo).

Didto mi nanihapon sa isa ka restaurant sa paranaque. Sirado naman gud tong favorite restaurant namo duol sa airport.Gi gutom napud ko ato kay peste kaayo ning Cebu Pacific, pahulaton na gani kag halos duha ka oras pakaunun lang pa dyud ka ug roller coaster na chichiria. Hilas pud diay tong restaurant na gikaunan namo kay dili sila mo serve ug tap water. So namalit me sa ilang mineral water katong 1 liter aron tanan maka-inum. Inatay! Dihang sa pag-abot sa bill 120 pesosesoses lang naman ang isa ka litro na tubig. Nisiga dyud akong mata ug nangalot ko sa akong ulo, 120 pesos!! Sheeet! May nalang dili ako ang nagbayad kay kung ako pa magsakit dyud akong buot ug pitaka.

Human namo hatod sa mga bag sa balay sa akong tita gipananghiran ko sa akong uyab na manglaag mi. Sugot pud akong tita with the condition na naa koy chaperon. Padulong mi ato sa Roxas Boulevard. Feeling nako turista kaayo ko kay murag tourist guide akong uyab, gasige rag tudlo sa mga lugar sa manila na sa tv ra tingali nako na kita. (tour guide pud siguro siya sa past life).

Yun ang PICC (sabay turo)…
Ha? San dun? Di ko naman nakikita eh.
Ayun o.
Asan dun? (sabay tingin sa kanya)

Sus, muhalok ra diay gi ilad pa dyud ko. Pero naa dyud didto ang PICC nakita nako sa pagpa uli namo.

Nanginum me ug kape sa Figarro. Uban ang driver sa akong uyab, iyang manghud ug ang akong chaperon, ang ako pud manghud. Nindot dyud diay diri sa baywalk. Daghan tao nga nagbaklaybaklay, nag-inum ug ga-istorya. Usahay bahong langsa, empre duol gud dagat pero murag mawala napud ang baho kay humot kaayo ang akong tapad.

Gusto mo uminum ng beer?

May gani dili KJ ni akong uyab kay pasagdan ko niya sa akong alcoholic rights, dina-unahan pa gani ko. Sa dihang pagkita nako na 60 pesos ang can na redhorse ang akong alcohol craving level gikan sa 100 nahimong zero.

Ano?!! 60 pesos ang isang can ng redhorse dito? Wala ba silang sa bote?
Tignan mo to magrereklamo tapos hahanap din pala ng maiinum.
Pero sa bote ha, yoko ng nasa can.
Eh anong pagkakaiba nun, beer parin yun kahit nasa can o bote.
Pagnaubos ko na yung beer ipupukpok ko sa waiter yung bote dahil ang mahal ng beer nila.
Sira! Ano bang sira sa bisaya?
Buang
Buang!

May nalang wala silay redhorse sa botilya. Wala napud ko ganahi mu-inum.

Padulong na me ato sa sakyanan. Nag-atang natong boy na naghatag sa amo ug parking space. Gitagaan ug sinsilyo ni Sodjie tong bata, sa dihang pagkita niya na singko ra ang gihatag ni ingon ang bata: Boss, bente po singil namin dito. Unswa!!!! 20 pesos para sa parking boy. Ni-ingun dyud ko sa akong uyab.

Twenty Pesos!? Lam mo samin pagbinigyan mo ng singko yung bata halos tatalon na sa tuwa.

Gangisi ra akong uyab ug ni ingon: Welcome to Manila.

Advertisements
  1. hay,maayo pa ka day,paadto adto lang sa ubang planeta, ako kaya kanus-a? hehe, =) pagkaswerti pud nimo kay naa kay uyab, murag dato pa jud, hehe =)

  2. bitaw uy, naa bitaw pud ko sa ubang planeta, sa ubang galaxy lang hinuon kay medyo layo2x pud ning akong gikabutangan, hehe, =) pero honestly gurl, i really admire your penchant for practicality when it comes to spending, =)

  3. hay, manila…:)

    mukanta na lang ko’g:
    “manila, manila, i keep coming back to manila…”

    makapungot lang gyud ang mga tawo dinhi usahay, ai! dili lang diay usahay. hehehe:)

  4. makadumdum man sad ta adtong time na nangadto mi ug baywalk. azn, taman ra mi lakaw…didto na lang mi gainom sa balay.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: